شاید وقتی دیگر ...

 

همه گلهای دنیا را تقدیم به تو میکنم                           

                                        ای بهترین خواهر دنیای من

           الهام عزیزم

وباز عمرها میگذرد

ثانیه به ثانیه

                روز به روز

                             هفته به هفته

                                               ماه به ماه

                                                            وحال سال به سال

یکسال از فراق غزیزی گذشت   عزیزی که بودنش برای همه گرمایی بود ومهرش لطافتی برای دوست داشتن

برای مردم چه زود یکسال شد و برای کسانی که مهرش را در قلب داشتن چه سخت

یکسالی که برایشان چندین سال گذشت

و حال  باز چه سالهای می اید و چه سالهای دیگری خواهد رفت ......

زندگی روزی امدی و روزی دیگر خواهی رفت حال چه زندگی فرصتت دهد یک روز یا اگر زیاد فرصتت دهد دو روزی و بس زندگی بیشتر از این نیست و رفتن عزیزان ما امتحانی برای ماست در برابر تحمل سختی و غم اینکه پیش ما نیستن و فرصت اینکه فکر کنیم که نوبت ماهم نزدیک است و نوبت نزدیک شدن ما به اول صف چه زود میرسد و وقتی به اول صف رسیدی پولت را که همان اندوخته معنوی و خدایی در دنیا هست را میدی تا نانی که همان جایگاهت در بهشت است را بهت بدن و از صف خارج میشی و نوبت نفر بعدی میشه و این صف هرجند طولانی باشه به اسانی و یک چشم به هم زدن به اخر میرسه

اینجا آسمان ابری ست

آنجا را نمیدانم...

اینجا شده پاییز

آنجا را نمیدانم...

اینجا فقط رنگ است

آنجا را نمیدانم...

اینجا دلی تنگ است

آنجا را نمیدانم...

چرا غصه یکدم رهایم نکرد

چرا دست باران دعایم نکرد

زچشمم فرو ریخت دریای اشک

کسی گریه بر چشمهایم نکرد

دریغا دریغا که چشمان تو

به باغ غزل آشنایم نکرد

تو در معبر صد بهاری و من

دریغا خزان هم رهایم نکرد

   "یه جا خوندم خوشم اومد"

 

افلاطون میگه : اگه با دلت کسی یا چیزی رو دوست داشتی زیاد جدی نگیرش چون کار دل دوست داشتنه ... درست مثل کار چشم که دیدنه ... ولی اگر کسی رو با عقلت دوست داشتی بدون داری چیزی رو تجربه می کنی که اسمش عشق واقعیه

 

*******************************************************************

بخشش هنگامی آسان می شود که ما بتوانیم دیگران را بشناسیم و به ضعف های خودمان و این که ما نیز امکان اشتباه کردن داریم معترف باشیم

*******************************************************************

 وای من حس غریبی دارم

 حس تنهایی و بی بال و پری

 حس غربت حس گریه

حس احساس بد بی پدری

"الهی بمیرم بابایی"

 ۷/۶/۱۳۸۷

 

چه زيبا! گفتم دوستت دارم !

چه صادقانه پذيرفتي!

چه فريبنده ! آغوشم برايت باز شد !

چه ابلهانه! با تو خوش بودم !

چه كودكانه ! همه چيزم شدي !

چه زود ! به خاطره يك كلمه مرا ترك كردي !

 چه ناجوانمردانه ! نيازمندت شدم !

 چه حقيرانه! واژه غريبه خداحافظي به من آمد!

چه بيرحمانه! من سوختم

 

 

 

پنج وارونه چه معنا دارد ؟♥

 خواهر كوچكم اين را پرسيد♥ من به او خنديدم♥ كمي آزرده و حيرت زده گفت♥ روي ديوار و درختان ديدم♥ بازهم خنديدم♥ گفت ديروز خودم ديدم♥ مهران پسر همسايه پنج وارونه به مينو ميداد♥ آنقدر خنده برم داشت كه طفلك ترسيد♥ بغلش كردم و بوسيدم و با خود گفتم♥ بعدها وقتي غم♥ سقف كوتاه دلت را خم كرد♥ بي گمان مي فهمي♥ پنج وارونه چه معنا دارد

                                               گر مرا مي جويي ؟؟؟

با درختان بنشين

                          سبزه ها را درياب

                                                گوش فرا ده به صداي خوش اين حيوانات

تك تك ثانيه ها را بشمار

                             هديه كن عشق و محبت به خدا

                                                              دار بزن دروغ و نفرين گناه

آهسته قدم بزن با سكوت

                                 معني كن زندگي را با دوستان  

                                                                شعرهايت را بخوان با نگاه

 

 

عزیزان به خدا راست میگن که با تمام فقر هرگز محبت را گدايي

 

 نکن و با تمام ثروت هرگز عشق را خريداري نکن ... مسلما آنچه

 

را که بدست مي آيد و بدست می اوری .. عشق و محبت

 

نخواهد بود

 

هیچ وقت حسرت وتوقع  محبت از کسی نکن

 

 

لا لا لا لا بخواب دنیا خسیسه

واسه کم آدمی خوب مینویسه

یکی لبهاش تو خوابم غرق خند ه ست

یکی پلکاش تو خوابم خیس خیسه

ای غم تو بهترین همزبان دقایق حیات من!

لحظه های هستی من از تو پر شده است

ای جدای تو بهترین بهانه گریستن!

بی تو من به اوج حسرتی نگفتنی رسیده ام.

تو مثل بارون اومدی عاشق و آشنا

اومدی خنده شد گریه هام

تو را میخواسته دل از خدا

اگه نباشی میرسه غربت از راه دور

نمیره سایه از شهر نور

میشکنه عاقبت این غرور

                  "حسین استیری"

میخواستم زندگی کنم، راهم را بستند

              ستایش کردم، گفتند خرافات است

                          عاشق شدم، گفتند دروغ است

     گریستم، گفتند بهانه است

               خندیدم، گفتند دیوانه است

   دنیا را نگه دارید، می خواهم پیاده شوم!

                                 « دکتر علی شریعتی»

    دلتنگ .>

اول شعرم باز اسم تو را میگذارم

نه !!!

جای اسم قشنگت این بار  نازنینم  می گذارم

                        ( سر سطر )

جای دل تنگی ............